معنى بيت دويم ، پس مهيّا شد وليد از آن فسق را و مهيّا شد امير المؤمنين ايمان را . معنى بيت سيوم ، نيست آن كس كه مؤمن باشد خداى را مثل كسى كه فاسق باشد و خيانت‌كننده . معنى بيت چهارم ، زود باشد كه جزا داده شود وليد را غم و آتش سوزان و اجر داده شود مرتضى على - كرّم اللّه وجهه - را بىشك به بهشت . معنى بيت پنجم ، پس مرتضى على ملاقى كرده شود نزديك عرش عزيز و وليد ملاقى كرده شود در آنجا خوارى را . » مؤلف گويد : قصّهء شرب خمر وليد كه در سنهء سى ظاهر شد ، در اكثر تواريخ مثل اعثم كوفى و روضة الاحباب بر سبيل تفصيل نيز مسطور است . منقبت : قوله تعالى : « يا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ وَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَما بَلَّغْتَ رِسالَتَهُ وَ اللَّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ . » 1711224 خ 0 18 خ يعنى ، اى آن‌كه نبى مرسلى ، برسان آنچه به سوى تو از پروردگار تو فرود آمده . و اگر اين كار نكنى ، همانا كه رسالت و پيغامهاى كردگار خود نرسانيده باشى . فرمان بجاى آر كه حقّ سبحانه تو را از گزند و بدانديشى مردم معصوم و محفوظ نگاه مىدارد . و در حلية الاولياء و تفسير ثعلبى از براء بن عازب مروى است كه : « چون نازل شد آيهء مسطوره در موضع غدير خم كه ما بين مكه و مدينه است ، رسول - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - بر منبر برآمده فرمود : « من كنت مولاه فهذا علىّ مولاه . » يعنى ، هركه را من مولى و خداوند باشم ، پس اين على مولا و خداوند او باشد . آنگاه عمر بن الخطاب گفت : « بخ ! بخ ! يا على ، اصبحت مولائى و مولى كلّ مؤمن و مؤمنة . » يعنى ، مژده و بشارت باد تو را اى على كه خداوند من و جميع مؤمن و مؤمنه شدى . » و حافظ بن مردويه در مناقب از عبد الله بن مسعود - رضى الله عنه - مىآرد كه گفت : « ما مىخوانديم اين آيه را در عهد رسول بدين طور كه : « يا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ انّ عليا مولى للمؤمنين . » يعنى ، اى رسول برسان آنچه منزل شده به سوى تو از پروردگار تو كه به تحقيق كه على خداوند مؤمنان است . » و نيز ابن مردويه [ از ] ابن عباس و زيد بن على روايت مىكنند كه : « چون اللّه تعالى رسول خود را امر كرد كه به اظهار فضل و كمال امير مؤمنان قيام نمايد و دربارهء وى گويد آنچه حقّ تعالى فرموده ، آن سرور -